jueves, 20 de diciembre de 2012

NARCOTRAFICO: UNA PERSPECTIVA CONCEPTUAL

En esta ocasión, querría reflexionar sobre el propio concepto de narcotráfico. Todos entendemos que “narcotráfico” se refiere a una actividad definida como criminal pero ¿Qué es un crimen? El Código Penal define como crimen como aquello que es lo que hace correr a un individuo el riesgo de ser condenado a una pena, es decir, toda actividad que va contra una ley dada.

El narcotráfico es un concepto que se deriva, por tanto, de la de una actividad económica que hace correr a un individuo de el riesgo de ser condenado a una contra de las leyes de salud pública, de blanqueo de capitales, fraude a la hacienda pública, etc.

La propia definición de crimen permite contabilizar en narcotráfico como actividad económica, ligada a la definición de riesgo como componente esencial de toda actividad económica, y sujeta por tanto a los principios de la misma: inversión, producción, trabajo, distribución, riesgo, etc. y toda la red de configuran los narcotraficantes a su alrededor como formas de de intervenir en esta actividad económica de forma eficiente: garantizar la inversión, mejorar la producción, disminuir el riesgo, maximizar beneficios, etc.

En este caso, el narcotráfico es el ejemplo perfecto del neoliberalismo: una economía de mercado desregulada, sin reglas de juego controladas por alguien externo a sí mismo y sin intervención de entidades de control ajenas a sus propios principios configurativos.

No obstante no se puede decir que la actividad delictiva ligada al narcotráfico (y que se vincula con otras actividades: prostitucion, fraude, construcción, prestamos usurarios, etc.) sea una especie de actividad ligada a algo semejante al anti-Estado. No: el narcotráfico se sale por la tangente del Estado, juega según sus propias reglas, para protegerse como negocio y como individuos que realizan una actividad económica determinada, va contra el mismo en caso de confrontación directa o ignora sus mecanismos y sus instancias cuando no puede utilizarlas en su propio beneficio.





ENTRE LA ESPADA Y LA PARED: EL NARCOTRAFICO Y EL ESTADO

Cuando uno se introduce dentro del mundo de comprensión y estudio crítico de una actividad delictiva y se pregunta sobre la relación que tiene dicha actividad con el marco administrativo e institucional que es el encargado de validar su legalidad y perseguirla en caso necesario, se sorprende de las grandes interconexiones existentes entre estos marcos estatales, por así decir,  la propia actividad delictiva del narcotráfico, cargado de tiranteces, tensiones y contradicciones.

En primer lugar cabe destacar que los principios reguladores que permiten al Estado perseguir y combatir el tráfico de sustancias estupefacientes con leyes de salud pública, este concepto incluye una valoración social: el narcotráfico esta prohibido por que se considera que su actividad, las mercancías que coloca en el mercado son perjudiciales para la salud de la sociedad.

De lo que se deduce que debe existir un cuerpo social sano, ajeno a corrupciones  perversiones inducidas por las drogas y otros elementos perjudiciales: degeneración sexual, taras físicas, etc., es decir hay un precepto de control, de garantizar la salud de la población: la actividad del narcotraficante, que es lo primero en ser perseguido, va contra la salud publica y por ello debe ser perseguida y suprimida.

En segundo lugar, la “personalización” de esta actividad se realiza mediante la persecución de cómo  se consume el capital gestado a través de delitos contra la salud publica: es dinero ilegal, producto de una actividad  ilícita, que contamina todo lo comprado a través de el por lo que todo aquello tomado con dinero procedente de la actividad de trafico pasa a ser considerado parte integrante del propio narcotráfico y por tanto integrado en los bienes públicos para volver a servir a la sociedad que el propio narcotráfico degenera y corrompe.

En tercer y último lugar, destacar las distintas tiranteces entre Estado como instancia pública y la actividad del narcotraficante, la personificación de la actividad delictiva: en las zonas de costa de Galicia por poner un caso concreto, el narcotráfico es una actividad relacionada con el mar y sus interconexiones con el mundo empresarial y de la política local, es incuestionable: mientras el Estado como instancia gigantesca persigue, vigila, combate y castiga las actividades del narcotráfico, sus elementos constituyentes de inferior entidad y categoría, sus partes integrantes configuran una red de intereses y beneficios mutuos que perpetúan una situación determinada, en la que solo van cambiando los nombres de los protagonistas.

miércoles, 19 de diciembre de 2012

Justicia inexistente

La legislación española no es una de las mas duras de Europa en lo referente al trafico, consumo y posesión de estupefacientes, pero muchas veces se dan casos donde parece que la "justicia" se muestra esquiva o, realmente, ciega con la sociedad y ciertos casos que se producen en nuestro estado, ya no solo en la actualidad, sino desde hace años.
Todos conocemos, unos mejor que otros, lo peligroso que es el consumo de drogas para el organismo humano en grandes cantidades, realmente depende de la droga pero por normal general es así  de estupefacientes, ya sea mariguana (droga dura según la actual legislación española, sin duda exagerado) hachís o heroína. Por estas y otras razones existe unas leyes para evitar el mercadeo de estas sustancias que pueden afectar de forma negativa a la sociedad en su conjunto o a personas individuales(donde se quiera o no también se ve afectado su circulo mas próximo).
Ahora bien, como venia diciendo a principio de la entrada hay veces en que la justicia es inexistente y estúpidamente rígida en este tema. Por poner un ejemplo que esta en los medios últimamente el caso del Vigués David Reboredo, condenado a 7 años de prisión por "la entrega de dos papelinas de heroína, un total de 0,4 gramos, en sendas recaídas (2006 y 2009) del tratamiento de desintoxicación". Actualmente David se ha recuperado de su adicción pero ahora, después de tantos años tiene que ir a prisión de algo que ya esta totalmente rehabilitado. Su familia, ha pedido su indulto al gobierno porque consideran que la condena es injusta. De momento el gobierno no se ha manifestado ni dado el brazo a torcer a pesar de las muestras de apoyo, ya no solo de la sociedad viguesa sino por toda España, que ha recibido David.
¿Porque justicia inexistente? En un país donde el gobierno ha indultado a policías condenados por torturas y ladrones de guante blanco, se niega a pronunciarse sobre el caso de un hombre que esta totalmente rehabilitado y donde se ve claramente que su condena es desmesurada y por lo tanto injusta.

Dejo en blog a disposicion del lector la pagina para firmar a favor del indulto, ya que considero que la pena es totalmente injusta y desproporcionada:

https://www.change.org/es/peticiones/ministerio-de-justicia-indulto-para-david-reboredo-3?utm_campaign=action_box&utm_medium=twitter&utm_source=share_petition

A droga agora viaxa en submariños

Exemplo

Ante a curiosidade que espertou na miña anterior entrevista as novas correntes de droga transportada en submariños, decidín indagar un pouco sobre o tema e sacar á luz un pouco de información sobre este aspecto do tranporte marítimo da droga.

O seu nome habitual é narco submariño. Construido por narcotraficantes colombianos para transportar cocaína de Colombia aos Estados Unidos, estendeuse rapidamente o seu uso a outras zonas do mundo. Os narcos submariños empezaron a ser usados ao final da década dos 90s, e aínda que se lles chama submariños, estes non teñen a capacidade de mergullarse completamente, polo que tecnicamente, son semi-sumerxibles. O navío é capaz de deslizarse ao nivel da auga, soamente coa pequena cabina e dous tubos (escape e ventilación) sobresaíndo da auga.

Un narco submariño de 20 metros pode transportar unhas 10 toneladas de cocaína a unha velocidade de 23 km/h.


Velaí vos deixo un vídeo onde podedes ver un pouco como é a súa estrutura por fóra dun dos últimos deseños, xa sumerxibles. O aparello é capaz de navegar a nove metros de profundidade, e tamén posúe un periscopio de cinco metros de longo, dous motores diesel xa instalados e espazo para albergar a unha tripulación de catro persoas.

En Galicia este transporte, polo que cheguei a saber, tivo os seus albores en 2005, cando un importante narco se aventurou no que sería a súa gran chapuza de máis de 100.000 €. A primeira botadura realizouse o 4 de agosto. Os problemas mecánicos detectados frustraron a navegación do artefacto made in Galicia.
Alén disto, nas rías galegas téñense encontrado máis de un destes batiscafos máis recentemente.

Visto este empeño dos narcos en mellorar os seus sistemas de transporte xorden moitísimas dúbidas. Resulta asombroso que a droga poida manter unha inversión neste tipo de transporte. 


Se as drogas son un importante lobby económico, como chegamos a saber a estas alturas da nosa investigación, porque a sociedade aínda ten os ollos pechados cara estes temas?
Sería posible que toda a sociedade se lucrase dos beneficios económicos da droga e non tan só narcos e o seu círculo próximo?
Penso que hoxe en día a sociedade está máis que concienciada e cada un é libre para facer coa súa vida o que crea conveniente. Como para meterse ou saír das drogas. Ou non?
A legalización está aí. A ilegalidade lucra a uns cantos. Que problemas traería consigo a legalización? Prohibír ás veces desperta o desexo por algo. Sería a legalización a fin de moitos problemas sociais? Si? Non? Quen sabe?
Alén disto, se as drogas a día de hoxe non se chegaron a legalizar ... Será polo interese dalgúns?  Quen nos asegura que a droga non é un negocio máis que lucrativo para as farmaceúticas que producen cantidades inxentes de metadona? Nalgunhas áreas do planeta drogas como o cannabis son totalmente legais, e non se observa que sexan lugares con maior desorde social ...
Como vedes as cuestións son numerosas e poderíamos seguir. 
Xa sabes, a túa opinión conta. Comenta e abre debate.

martes, 18 de diciembre de 2012

A Marea Branca (Documentos TV)


Hoxe quérovos achegar un documental emitido pola TVE-2, que recolle un pouco a parte social das drogas. Vemos que economicamente son moi lucrativas, pero a nivel social? Como repercute nos drogodependentes e as súas familias?

Pois ben, este reportaxe recolle a historia dunha xeración perdida en Vilanova de Arousa por culpa da droga, principalmente heroína e cocaína. No mesmo vídeo chegan a dicir que os narcóticos se levaron por diante a vida de 200 persoas nesta pequena vila da ría de Arousa. Fálase de a quen beneficia a ilegalidade das drogas, tema tan debatido neste blogue.

Relata tamén a historia ben coñecida do clan dos Charlín e da súa crueldade. Alén disto conta coa aparición do home que delatou ao clan dos Charlín. Este e moitísimos detalles curiosos e tráxicos téndelos na reportaxe. Non ten pérdida, recoméndovola.

Despois de ver este documental e tras analizar datos descubrín que esta xeración perdida se nota nos actuais rexistros demográficos da vila mariñeira. Como poderedes ver na seguinte imaxe, esta xeración nacida nos anos 60, sufriu unha importante perda de efectivo que destaca sobre todo no grupo dos homes nacidos entre os anos 50 e 60.
A simple vista se observa:

Pirámide de poboación de Vilanova. Cadro vermello: Perda de efectivos relacionada coas drogas dos nacidos que hoxe teñen entre 50 e 59 anos.



Nota: En youtube tendes as 5 partes do documental.

domingo, 16 de diciembre de 2012

O impacto da droga na sociedade arousá


Na segunda das miñas entrevistas, tiven a oportunidade de falar cunha rapaza que cursou os seus estudos nun instituto de secundaria e formación profesional de Vilagarcía de Arousa. A través deste encontro transmitiume a súa percepción de como a droga deixa a súa pegada na socioeconomía local.
Na opinión desta muller o negocio do narcotráfico supón unha vantaxe, coa que non contan outras cidades galegas, á hora de falar economía. Outra cousa quizais sexa o social.
Alén disto tamén engadiu máis información en íntima relación coa anterior entrevista que teño publicado. Empregaremos de novo un nome falso, Lorena. Espero que vos guste.

1. Como estudante en Vilagarcía de Arousa soupeches dende un principio o que se cocía na sociedade arousá?

L. - Si, de feito xa ía advertida da trastenda que supoñía a droga na vila. A simple vista pode parecer un pobo normal, pero axiña te das conta de que non é todo tan legal como semella ser.

2. Que foi o que máis che destacou cando arrivaches no instituto de Vilagarcía?

L. - Nas primeiras semanas, e despois de ter entablado amizades, notei certos detalles que me chamaron moitísimo a atención. Por exemplo, os fillos de narcotraficantes; na súa gran maioría, dispoñían de coche antes de ter carné de conducir. Mentres o común dos mortais acudían ao instituto con mochila, as fillas de narcos lucían carísimos bolsos de prestixiosas marcas.

3. Entón, apréciase a simple vista que son fillos de quen son?

L. - A simple vista non, vas vendo os detalles que xa che dixen, e vaste dando conta.

4. En canto á vida laboral dos pais destes compañeiros, solían falar dela e do futuro laboral deles mesmos?

L. - Non soen falar en ningún momento dos seus pais, incluíndo nisto todo tipo de pormenores. Non falan da vida dos seus pais como podemos facer ti mais eu, que se foron de vacacións, que se cambiaron de residencia...
Do futuro laboral deles mesmos, polo que me teño encontrado, non é algo que lles preocupe en exceso. Cando saen do instituto teñen o futuro laboral garantido.

5. Logo, cres se nota o impacto económico da droga na zona de Arousa?

L. - Creo que se nota moito. A maioría dos narcotraficantes montan negocios para blanquear as cuantías ingresadas pola droga, xerando así emprego e riqueza, e cerrando un círculo económico ao redor da droga.

6. Tiveches a oportunidade de coñecer algún narco? En que actividades dicían traballar?

L. - Si, todos os narcos que cheguei a coñecer tiñan traballos normais. Bueno, sei os traballos que che din que teñen, sexa realidade ou non xa é outro cantar.

7. Despois de coñecer un pouco o teu paso polo centro educativo, que nos podes contar das forzas de seguridade e a droga en Vilagarcía?

L. - Pois mira, resulta curioso que as unidades de narcotráfico da Garda Civil fagan case todos os días maniobras de buceo en zonas onde eles cren que pode haber algo relacionado coas drogas. Áreas como a pé de porto, entre os barcos...

8. - Existe relación socioeconómica entre os narcos e o resto da sociedade alén das empresas montadas para blanquear os ingresos da droga?

L. - Pois si, pódoche contar diferentes casos, por exemplo, nalgunhas ocasións os narcos deixan fardos agochados en bateas para que logo os donos destas acerquen o contido dos alixos á costa sen levantar tanta sospeita. O mercado de venta de barcos e planeadoras estivo durante moito tempo en auxe nesta zona, un coñecido meu afirma ter vendido planeadoras de ata 1000 cabalos a importantes narcos. Hoxe a cousa cambiou neste eido.

9. - En que cambiou logo?

L. - Polo que me teñen contado hoxe en día o traslado de alixos en potentes planeadoras retrocede en retrimento de pequenos submariños que traen importantes cantidades de droga dende países de ultramar.

10. Sempre tiven a curiosidade de saber que pasa coa droga cando os narcos se desfacían dela tirándoa pola borda, que me podes contar?

L. - Pois antigamente moitos deles chegaban á praia e eran interceptados pola Garda Civil. Hoxe en día moitos cargamentos dispoñen de radio balizas para que en caso de ter que tiralos ao mar, logo mediante radares poder localizar de novo a mercadoría.

11. Tes idea dos países de onde provén a droga que entra por Galicia?

L. - Polo que teño sabido o contrabando que chega ás costas galegas a través dos nosos portos procede de países como Bolivia, Perú, Países Baixos ou Marrocos. No caso de drogas de deseño ,como o LSD ou o crack, o seu lugar de orixe soe ser Rusia ou os Estados Unidos.

Moitísimas grazas polo teu tempo.

Como podedes ver o paso desta rapaza por estas terras serviulle para entrar en contacto co día a día do mundo da droga na ría de Arousa. A información que nos transmitiu serve para darse conta do positivo que pode ser a droga para unha sociedade e a súa economía; pero non é ouro todo o que reloce, a droga tamén un lado escuro que tentaremos desvelar en vindeiras tomas de contacto.

Boa tarde.

viernes, 14 de diciembre de 2012

Análisis: El debate en la Red

Tras las primeras entradas en el blog, y llegado el momento, es oportuno iniciar un análisis del debate que las publicaciones han generado tanto entre los propios miembros del grupo, como entre nuestros seguidores.

Empecemos por las entradas que han generado más debate, las entrevistas.
Por lo que a la realizada al policía secreto respecta, ésta ha generado una conclusión generalizada: la constatación de la necesidad de la legalización de las drogas para acabar con todos los problemas derivados del control de las mafias del narcotráfico.
Y es sin duda ésta teoría la que mas se repite entre todos los comentarios del blog, luego hay consenso al respecto. La mayoría acepta y plantea que el fin de los problemas derivados de las drogas pasaría por su legalización, ya que al facilitar el control de su producción, elaboración, reparto y consumo se rebajarían los excesos de las mafias, la explotación, la violencia que genera su comercio y posesión, e incluso su calidad.
Y es que como puede verse en otras entradas, en Galicia el inicio del tráfico de drogas pasó por el control del tráfico del tabaco, y una vez toda su situación se regularizó dejó de generar interés y se pasó a otro tipo de drogas que sí podían reportar mayores beneficios económicos por ser precisamente ilegales y difícilmente controlables.
También hay dudas acerca de la viabilidad o no de su legalización, y es que en este hecho entra a jugar un papel protagonista el aspecto moral.
¿Compensaría la legalización el daño que provocan las drogas?
¿Es legítimo legalizar y aceptar social, jurídica y culturalmente algo que genera efectos nocivos sobre la salud?
¿Qué papel deberían ocupar en éste punto las familias y los afectados por la drogadicción?
Y si cabe, más interesante aún ¿Funciona nuestra sociedad en base a una compleja red de relaciones clientelares que no estarían, ni están, dispuestas siquiera a plantear el debate de la legalización?

Rocío Baleirón nos ha dejado un enlace interesante con 10 Razones para la legalización de las drogas, entre las que puede sustraerse el enorme daño que su tráfico ilegal a nivel mundial genera ya no sólo entre sus consumidores, sino por ejemplo también entre las poblaciones de países que se encuentran en vías de desarrollo y que siguen contando con el estigma del control de las mafias.

Enlace: 10 Razones para la legalización de las drogas

Todas ellas son cuestiones de difícil respuesta, o al menos no permiten una respuesta única y concisa por lo que el elemento que trata, representa.

No sólo en ésta entrevista están presentes estos debates, en las demás también aparecen, y lo hacen junto con un elemento que forma parte de nuestra conciencia y de nuestra moral común. Todos sabemos que existe una diferencia notable entre lo que son las drogas denominadas "blandas" y las "duras", así como que sus efectos sobre el organismo son muy diferentes.
Pero también tenemos los datos de las enfermedades y de las muertes que causan anualmente el tabaco y el alcohol, que forman parte de las denominadas drogas blandas; y también sabemos que determinadas marcas están aceptadas socialmente y aparecen diariamente en diferentes medios de comunicación como patrocinadoras e incluso como "posibilitadoras" de fama, amistad, pasión, status, reconocimiento....




El problema de la "doble moral" está muy presente en nuestra sociedad, y sin duda al abordarse el debate debe también tenerse éste punto presente.
La cuestión educativa aflora en éste punto, hay que educar y crear conciencia crítica acerca de lo que las drogas representan ya no sólo como drogas en sí, sino por todo lo que conllevan a nivel económico, cultural, demográfico e incluso político.
Curiosamente no hay ningún comentario que se critique la legalización de las drogas. Cuando se abre un debate como éste, siempre surgen voces que se alzan como defensoras de los valores de la sociedad, de los niños y que suelen ver más problema en la legalización (en tanto que sería algo visible y aceptado) que en el estado actual (por no tenerlo quizá tan al acceso). Este hecho quizá sea un ejemplo de cómo poco a poco las mentalidades van cambiando conforme a la participación del individudo en su realidad circundante.

También es importante referir algunos comentarios que se cuestionan sobre las aparentes dificultades de los cuerpos de seguridad por controlar y desbaratar a las redes narcotraficantes, pero llegados a éste debate interesaría más plantearse que quizá el problema no resida tanto en la policía, Guardia Civil, Cuerpos especializados como en el escalón que le sigue, el Judicial.

Sigue abierto el debate sobre cualquier cuestión. Del conjunto de seres individuales se conforman las sociedades, y todas las ideas y opiniones son válidas para el debate.
Animaos a abrir el debate también en Twitter!!